🖊️🖊️🖊️🖊️🖊️
जबाबदारीचा साखळदंड…
दिन कुछ ऐसें गुजरता है कोई की
जैसे एहसान उतारता है कोई |
दिल मे कुछ यु संभालता हूं गम
जैसे जेवर संभालता है कोई ||
आज सकाळी या ओळी ऐकल्या आणि थोडा विचार केला की आपण जगतोय की जगवतोय. रोज सकाळी दिवसाची सुरुवात करताना देवाचं नाव घेतो आणि त्यावेळी काहीतरी मागताना आपण कितीदा स्वतःसाठी काहीतरी मागतो बरं ? … अगदी क्वचित, कारण नेहमी आपल्या समोर आपलं कुटुंब असतं. आणि ते खुश ते समाधानी तर आपण खुश आपण समाधानी असच समीकरण झालं आहे.
एक गोष्ट खरी आहे की सर्वांना सांभाळून घेणाऱ्याला सांभाळणारे खूप कमी असतात. खरंच आहे त्यानं आपली दुःख कुणाला सांगायची नसतात, त्यानं आपली स्वप्न कुणाला बोलून दाखवायची नसतात, त्यानं स्वतःसाठी वेळ काढायचा नसतो, एवढंच काय तर त्यानं स्वतःची इच्छा सुद्धा कुठं व्यक्त करायची नसते कारण त्याला भीती असते आपण तसे जर केले तर कदाचित आपल्या पत्नीची किंवा मुलांची, आई वडिलांची इच्छा, स्वप्न मागे पडतील, राहून जातील. अशा लोकांचं असं असतं की आपल्या आई-वडिलांच्या आजाराची औषधं आणायला गेल्यावर स्वतःची औषधं संपलेली असतात हे देखील तो विसरतो. कुटुंबाला घेऊन एखाद्या दिवशी बाहेर गेलाच तर त्यांच्या आवडीचे खाऊ खायला घातल्याशिवाय परत आणणार नाही. पण स्वतः रोज बाहेर असतो तरी स्वतःच्या आवडीकडे जाणूनबुजून दुर्लक्ष करणार. प्रत्येक दिवाळीला घरातल्या सगळ्यांना नवीन कपडे आणणार पण स्वतःसाठी का आणलं नाही विचारलं तर काहीतरी करण सांगून विषय बदलणार. कामावरून दमून भागून आल्यानंतर रोज बनियन वर वाऱ्याला बसणारा माणूस जेव्हा शर्ट घालून बसतो तेव्हा त्याच्या मनात एकच असतं आपल्या पोरांनी आपली फाटकी बनियन बघू नये. कारण त्या पोरांना फाटकी बनियन घालूनच काय बघून देखील माहीत नसतं. आणि हे सगळं फक्त एक जबाबदार 'बापच' करू शकतो.
परवा एकदा मी काही ओळी ऐकल्या एक मुलगा आपल्या बापाला विचारत असतो ….. का बाबा का ? तुम्ही माझ्या मित्रांच्या बाबांएवढे श्रीमंत का नाही …. ? बापाने काहीच उत्तर दिलं नाही …एक शब्द देखील बापाच्या तोंडून निघाला नाही…… फक्त भरल्या ओल्या डोळ्याने बाप आपल्या मुलाकडे एकटक बघत राहिला. नुसता त्या भरल्या डोळ्यांकडे बघतानाच मुलाला त्याच्या प्रश्नाचं उत्तर मिळतं. कारण वातावरणाचा हाल त्याला कधीच विचारू नये ज्याने आपल्या सुखासाठी ऊन बघितलं नाही,सावली बघितलं नाही,पाऊस बघितला नाही, थंडी बघितली नाही दिवसरात्र फक्त कष्ट आणि कष्टच बघितले. ज्याची आयुष्याची कमाई तुम्ही-आम्ही आहोत त्याला कधीच विचारू नये की तुम्ही कमावलं काय……..
या जबाबदारी च्या साखळदंडाला जखडून राहिलेला तो बाप….. हे सगळं समर्थपणे निभावत असतो कारण त्याच्या सोबत त्याची पत्नी म्हणजे आपली 'आई'देखील असते. कारण बापाच्या डोळ्यातलं पाणी त्याने डोक्याखाली घेतलेल्या उशीनेच ओलंचिंब होऊन आईला सांगितलं असतं. पण आई देखील आईच असते कुणालाच काय बापाला सुद्धा त्याची खबर लागू देत पण त्याची साथ कधीच सोडत नाही. कारण त्या साखळदंडाची एक साखळ तिच्या सुद्धा काळजाला जखडलेली असते.
रोहित पाटील
9421345159
